شعر زیبای «ما کیستیم» از فریدون داوری
شاعر و نویسنده و محقق کهگیلویه و بویراحمد
متولد سال 1341 منطقه پشته زیلایی.
کسب رتبه اول کنکور تربیت معلم ، کسب رتبه 2 در کنکور سراسری و ورود به دانشگاه شیراز در فارغ التحصیلی جزء 20 نفر اول بخش ارشد در دانشگاه آزاد نجف آباد از جمله سوابق تحصیلی ایشان می باشد.
افتخارات :
***جزء اولین افرادی بود که در حوزه ادبیات دفاع مقدس استان به قلم زد.
***جزءاولین افراد در سرودن سروده های دفاع مقدس در استان است.
***سروده های ” مو بچه عشایرم برنو وکولم ” و سرود معروف حماسی استانی ” ما کیستیم ” از جمله سرودهای محلی ایشان است.
***آثار مکتوب :
1- جاودانه های عشق (خاطرات شهداء) در یک جلد. 2- جاودانه های عشق ( فرهنگ موضوعی وصیت نامه شهدای فرهنگی و دانش آموز) در 4 جلد. 3- شعر گویشی : ایل احساس. 4- شعر معاصر : از هر خرمنی خوشه ای. 5- تحقیقات : تاریخ ادبیات استان از ابتدا تا کنون (از طاهریان تا کنون). 6- 8 جلد از سرداران ایل خورشید (چاپ شده ) و 5 جلد در دست چاپ. 7- گردآوری دو سه جلد خاطرات از بهترین خاطراز رزمندگان (120 خاطره مربوط به آقای بزرگمهر نژاد و 80 خاطره مربوط به دیگر رزمندگان ) . ***آماده سازی 8 کاست عاشورایی به نام های : ماه هاشمی ، شیون افتو ، مظلوم عالم ، عامه زینب و رخش بی سوار. ***در حوزه ادبیات دفاع مقدس کار مشترک نیمه تمام با بنیاد شهید به نام های : آواها و نواهای حماسی ، غم نامه ها و غم نامه آلاله های خونین
چند شعر از فریدون داوری:
پنجره
یه نفر دفتر احساسمه سر پنجره بوه
آخرین برگ گل یاسمه سر پنجره بوه
یه نفر دوش و تیل سوز مو شوخین زه و ره
نامسلمون تیه ی راسمه سر پنجره بوه
نذر کردم تیمه بلکه و مطلب برسم
نرسیدم یه نفر شانسمه سر پنجره بوه
یه نفر تا قیی ره قصه ی احساسمه خوند
یه لکی زم گل گیلاسمه سر پنجره بوه
کاسه بهره ی تیلم شعرمه وی فصل بهار
هیچ بهرم که نیا کاسمه سر پنجره بوه
بعد بارون و ترانه ی گل گندم یه نفر
سر گندم که نزه داسمه سر پنجره بوه
مو خیال کردمه گل می نه و ماس ایکشه در
می نه که میخ تیمه، ماسمه سر پنجره بوه
عرق زلفش اوریشم دل درد مو که
عوضش پیحن و ریواسمه سر پنجره بوه
چار تیی هوشم و دل بی که کسی تیم نبرش
آخرش ای دل کم شانسمه سر پنجره بوه
ایل احساس
ایل احساسم وبار بی قرارم تا بیی دشت جونم سی عزیزم گل بکارم تا بیی
ای مو قربون قرارت بی قرارم تا بیی چینی احساسم اشکهس دردوبارم تا بیی
دلم بردن ایل لیلی خو نیارم تا بیی عید نوروز بهار،بی بهارم تا بیی
سی صیاد غم نشهسه من کشارم تا بیی چی بهونی بی خلال بی مال بارم تا بیی
سرو باغ ارزومی ،سی تو مندم منتظر پشت ورد انتظارم انتظارم تا بیی
ای مو قر بون قرارت بی قرارم بی قرارم تا بیی
